บทที่ 237 Chapter 3 ความรู้สึกลึกๆ ในใจ [7/11]

“ปล่อยฉัน ไอ้เพื่อนบ้า!”

“เพื่อน? ให้พูดอีกที!” เขาตะโกนใส่ฉันอย่างเกรี้ยวกราด

“ไอ้เพื่อนเลว!” ฉันก็สาดอารมณ์ใส่เขาอย่างไม่ยอมแพ้

“หึ เพื่อนเขาไม่ทำแบบนี้กันหรอก”

“กรี๊ด! ออกไปเดี๋ยวนี้นะ”

ฉันจะคว้าแพนตี้เอาไว้แต่ไม่ทันแล้ว มันมีชตากรรมเหมือนบราเซียไม่มีผิด ตอนนี้บนร่างฉันมีเพียงกระโปรงตัวเล็กที่ร่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ